الان که دقیق میشم به زندگیم تا نقطه ی فعلی میبینم که زندگیم از بخش مهم تشکیل شده

قبل دوستی و بعد دوستی-فکر بدجور نکنید ها-قبل دوستی من فقط یه دختر بچه بودم با ویژگی های خاص خودش بعلاوه ویژگی های همه دختر بچه ها

اما زندگی مسیر دیگه واسم ترسیم کرد وقتی تو اوج نوجونی با کسانی دوست شدم که کل زندگیمو عوض کردن

البته بگم که قبلشم هم باهاشون بیگانه نبودم

من دانش آموز ممتاز در سطح مدرسه بودم و اون سال تنها یک سهمیه اعزام به مناطق داشتیم و اون یک نفر من بودم...

هر چند اولین تجربه همراه شدن با ادم های غریبه بود و مسیر خیلی طولانی و یک سفر خاص بود، و همین سفر زندگی بخش شد

با شهدا میشه متحول شد، حتی اگه گاهی غفلت کنی و یادشونم نباشی اونا هواتو دارن

من بهترین دوستام رو-همون داداشی ها رو-از همین سفر دارم

و سالها بعد جز اولین خدام الشهدای استانمون شدم، مدال افتخاری که از هزاران مدال رنگارنگی جهانی خوشرنگتر هست