آقا سید!
دلتنگی ات را خدا میدانست فقط
می دانست و تو را به اغوش کشید
تا بر سفره مولا و اربابمان حسین (ع) میهمان باشی
در کنار دوستان محبوب و هم پیمانت باشی
آقا سید!
همین را میدانم ، بلکه یقین دارم
که روزی می آیی
با همان چهره خندان با همان رجز خوانی با شکوهت
دوشادوش امام موسی صدر، حاج احمد متوسلیان، سردار سلیمانی و ....
و تمام همرزمان شهیدت
می آیی در صف یاران صاحب الزمان (عج) علم بر دوش خواهی بود!
و آن روز در صحن قدس شریف
می رسی به آرزوی دیرینه ات
قامت خواهی بست به امامت حضرت عشق
قدس چشم انتظارت خواهد ماند