درونم بغض بی رحمی ست

اما کم نیاوردم

‏آقای من!

خودت بخواه که این روزگار سر برسد

دعای این همه چشم انتظار کافی نیست !

محبت زیادی بیشتر اوقات آدما رو خراب میکنه؛

گاهی آدما میرن نه برای اینکه دلیلی ندارن برای موندن، میرن چون خیلی کوچیکن

و تحمل حجم بزرگ محبت تو رو ندارن...

این نکته رو فراموش نکنید که؛ از اهمیت دادن زیاد ممکنه بی اهمیت بشین! از خوبی کردن زیادی، بعید نیست بدی ببینید!

از مهربونی کردن زیادی هم گاهی بنظرشون احمق به حساب میای!

خلاصه که اگه تو احساساتت با آدما تعادل نداشته باشی، حتی اگه دریایی از محبت و مهربونی باشی یا ازت زده میشن یا ازت سوءاستفاده می کنن...

دیدی وقتی پر ناامیدی میشی

بعد یهو یه خوشحالی میاد تو دلت؟

اون خداست...

" و ما اصابک من حسنه فمن الله "

غصه نخور؛

خدا از تاریکی های روزگار

برات نور و روشنایی می آفرینه

ای کاش

قشنگی اٌردیبهشت سایه مینداخت رو تمام سال

که هر وقت دست باز میکردیم

و سر میچرخوندیم به خوشی ،

شکوفه میبارید....

خوش بحال اونها

که تو خاطرمون شبیه بهارن.... خاصه اردیبهشت!

اردیبهشت تون به عشق

#ما معلم ها هم عین بهار و اردیبهشت خاصیم،درسته؟!